چرا دنيا پره از حادثه هاي وارونه / عاشق كسي ميشه كه عاشقي نمي دونه
من به دنبال تو و تو دنبال كسي ديگه / هيچ كدوم از ما دو تا به اون يكي راست نمي گه
من واسه چشماي نازنين تو يه ديوونم / من دوستت دارم ولي علتشو نمي دونم
حالا كه مي خواي بري بذار نگاهت بكنم / چون مي خوام يه بار ديگه اين دلو ساكت بكنم
از خودش نمي شنوي اگه يه روز بخواد بره / وقتي مي پرسي ازش ميگه آدم مسافره
چقدر بين دلا و حرفاي ما فاصله ست / چشمامون مي خنده اما دلامون بي حوصله ست
عاشقي يعني تحمل ، نه شكايت ، نه گله / اگه حتي بينمون باشه يه دنيا فاصله
چرا دنيا پره از حادثه هاي وارونه / عاشق كسي ميشه كه عاشقي نمي دونه
من به دنبال تو و تو دنبال كسي ديگه / هيچ كدوم از ما دو تا به اون يكي راست نمي گه

